Auteur: Steunpunt Mantelzorg

Verkiezingen 2024: dit zijn de partijstandpunten rond mantelzorg

Posted by on in Blog, Nieuws

In 2024 trekken we opnieuw massaal naar de stembus. De kiezer moet dit jaar maar liefst 5 keer zijn stem uitbrengen, verdeeld over twee kiesmomenten in juni en oktober. Als erkende mantelzorgvereniging hechten wij veel belang aan de partijstandpunten die focussen op de verschillende vormen van ‘zorgen’. Wij doorspitten de verschillende partijprogramma’s en goten deze in een overzicht.

Belangrijk: De standpunten die in dit overzicht worden gedeeld, zijn overgenomen uit de officiële partijprogramma’s of mailcorrespondentie met de partijen en dienen louter ter informatie van onze leden. Op geen enkele manier wil Steunpunt Mantelzorg zijn leden politiek beïnvloeden of overtuigen. De volgorde waarin de partijen worden weergegeven is dan ook louter willekeurig en niet onderhevig aan persoonlijke voorkeur.

Vooruit

Vooruit roept in zijn partijprogramma op om de waarde van mantelzorgers meer te erkennen, alsook de cruciale rol die zij spelen in het zorglandschap. “Mensen doen dit vanuit liefde, loyaliteit en solidariteit, wat Vooruit een bijzonder mooie zaak vindt die meer en beter gefaciliteerd en ondersteund moet worden. Deze zorgtaak kan namelijk uitdagend zijn en een zware last vormen, zowel emotioneel als financieel.”

  1. Een belangrijk aspect hierin voor Vooruit is het vergroten van de betrokkenheid van mantelzorgers in de zorgvoorzieningen waar hun dierbaren verblijven. “Omdat mantelzorgers een groot deel van de zorg op zich nemen, vinden we dat deze betrokkenheid verder mag gaan dan bijvoorbeeld binnen de bezoekuren; het mag gaan om actieve participatie. Voorzieningen worden op die manier omgevormd tot centra waar niet alleen professionele zorg geboden kan worden, maar waar ook ingezet kan worden op informele zorg en vrijwilligerswerk in de gemeenschap. Dit creëert een ondersteunend ecosysteem waarin mantelzorgers erkend worden als essentieel voor het welzijn van degenen die zij verzorgen.”
  2. Daarnaast zet Vooruit ook in op respijtzorg en financiële voordelen in het bieden van ondersteuning aan mantelzorgers. “Deze vorm van tijdelijke zorgverlening biedt mantelzorgers de nodige rust en ontlasting, waardoor ze hun zorgtaken beter kunnen volhouden. De drempel hiertoe willen we verlagen, bijvoorbeeld door respijtzorg meer te laten aansluiten bij de individuele behoeften van de mantelzorger en de naaste. Het stroomlijnen van de financiële voordelen kan dan weer helpen om de toegang voor mantelzorgers eenvoudiger te maken.”

Open Vld

Volgens Open vld is mantelzorg een cruciaal onderdeel in het versterken van het maatschappelijk weefsel, maar moeten we als individu ook niet alles alleen willen doen. De oplossingen hiervoor liggen volgens de partij op lokaal niveau.  “Bij mantelzorg is het belangrijk dat noden lokaal gedetecteerd worden en waar overbelasting is, actie wordt ondernomen. Dat kan door reguliere hulp in te schakelen of vrijwilligerswerk. Het lokaal bestuur kan daarbij vraag en aanbod met elkaar in contact brengen en zo mantelzorgers ontlasten.”

  1. Open vld kijkt voor ondersteuning van mantelzorgers naar het geïntegreerd breed onthaal (GBO). De samenwerking van CAW’s, OCMW’s en DMW’s op een lokaal niveau is verantwoordelijk voor het inschatten van de belasting van de mantelzorgers, hen doorverwijzen naar professionele zorg of vrijwilligershulp (vb. gezinshulp, inslapers ’s nachts, dagverzorgingscentrum) en naar psycho-educatie wanneer het psychisch welzijn van de mantelzorger in het gedrang komt.
  2. Daarnaast pleit Open vld er ook voor dat lokale overheden mantelzorgers financieel ondersteunen. “Heel wat lokale overheden hebben een gemeentelijke premie voor mantelzorgers, maar ook de kortingen voor de kosten van afval zijn belangrijk. Die kunnen immers hoog oplopen indien de zieke incontinent is. De korting is dan ook vaak zeer welkom.”

cd&v

In het partijprogramma van cd&v vinden we meerdere verwijzingen naar mantelzorg terug. De partij zegt een duidelijke visie op de samenleving te hebben: “Een samenleving bouwen we door voor elkaar te zorgen. Dat wil zeggen dat het leven niet enkel draait om werken, maar ook om er voor elkaar te zijn.” Deze visie onderbouwen ze met verschillende standpunten waarin mantelzorg een grote rol speelt:

  1. cd&v wil mantelzorg erkennen als een vorm van niet-betaald werken door te focussen op de meerwaarde die het voor de samenleving creëert. “We beschouwen het opnemen van zorg als zodanig waardevol in onze samenleving, dat we zorgtaken opnemen, gelijkstellen aan werken voor de opbouw van pensioenrechten.” Daarnaast wil cd&v ook een pensioensplit invoeren, zodat de partner die zorgtaken opneemt niet wordt afgestraft. Voor mensen die werk en zorg combineren, wil cd&v de verschillende verlofstelsels samenbrengen in één zorgverlofkoffer. Dit zou volgens hen de verwarring voor zowel werkgever als werknemer moeten oplossen. Ook voor jonge mantelzorgers benadrukt cd&v het belang van betere ondersteuning. Leerlingenbegeleiders moeten hier als schakelpunt de signalen oppikken en de leerlingen kunnen doorverwijzen naar de geschikte hulp.
  1. cd&v wil betere ondersteuningsmogelijkheden voor mensen met dementie en hun mantelzorgers. Ze opperen niet alleen voor een grotere bekendheid van het beschikbare aanbod in respijtzorg, maar ook voor het versterken van de inzet op het bredere proces van de zorgplanning. “Op het moment van de diagnose van dementie, moet er een begeleidingspad voorzien worden, zodat patiënt en mantelzorger zicht hebben op de ondersteuningsmogelijkheden in elke fase van de ziekte. Hierbij moet er ook een vast aanspreek- of begeleidingspunt zijn.” Bijkomend wil cd&v inzetten op meer aandacht en zorg voor personen in de laatste levensfase.

Groen

Groen zegt in hun partijprogramma een grotere waardering te willen voor onbetaald werk en de bijdrage van mantelzorgers in het zorgsysteem te erkennen. “Groen wil zorg dichter bij de mensen brengen. Mantelzorgers zijn een onmisbaar deel van ons zorgsysteem. We geven hen de tijd om zorg te dragen, met oog voor hun draagkracht. Dat doen we met aandacht voor specifieke noden: de groep mantelzorgers is immers erg divers.”

  1. Groen zet volop in op buurtgerichte zorg. Mantelzorgers en sleutelfiguren uit etnisch-culturele gemeenschappen krijgen een vorming tot zorgambassadeurs en slaan bruggen met de professionele zorg. Daarnaast scheppen ze een kader voor meergeneratiewonen en kleinschalige initiatieven in woonkernen waar zorgbehoevenden samen kunnen wonen. “Dat kan een belangrijke tussenstap vormen tussen grote zorginstellingen en thuis wonen met mantelzorg.” Iedereen zal geholpen worden, zo dicht mogelijk bij huis, en dat in een logische, territoriaal georganiseerde zorgstructuur.”
  2. In het huidige systeem kunnen mensen enkel pauzes in hun loopbaan inlassen als ze hiervoor een motief hebben (bijvoorbeeld. ouderschap, mantelzorg of opleiding). Groen vindt dat iedereen recht heeft op ademruimte tijdens de loopbaan en wil daarom ook terug het ongemotiveerde tijdskrediet invoeren. Ook de kortere werkweek kan hier een oplossing bieden. Daarnaast pleit de partij ook voor een verlenging van de bestaande zorgverloven, soepelere voorwaarden en een hogere uitkering.

N-VA

In het partijprogramma van N-VA lezen we dat het van belang is dat ieder de zorg krijgt die op dat moment bij hem of haar past. Voor de partij is ook de mantelzorger hierbij een belangrijke actor, die er mee voor zorgt dat de professionele hulpverlening minder bevraagd is. “We moeten er wel altijd voor zorgen dat de zorgvrager opgevangen kan worden door het professionele circuit als de mantelzorger (tijdelijk) wegvalt. Daarom is de verwevenheid tussen mantelzorg en professionele zorg zo belangrijk.”

  1. Die verwevenheid wil N-VA bereiken door in te zetten op lokale buurtzorginitiatieven. “De hulpverlening zit momenteel nog te veel verspreid, waardoor er veel tijd verloren gaat. In elke buurt zetten we ook in op buurtambassadeurs als onderdeel van een informeel netwerk. Ze zijn een aanspreekpunt voor verschillende diensten en hebben een belangrijke preventierol. Daarnaast denken we bijvoorbeeld ook aan respijtzorg of dagopvang zodat de mantelzorger op regelmatige basis even tijd voor zichzelf kan nemen.”
  2. N-VA wil mantelzorgers ondersteunen om hun zorgtaak haalbaar te maken en hen erkennen als zorgpartner. Zo kunnen ze bijvoorbeeld niet alleen toegang krijgen tot het elektronisch zorgdossier, maar ook op lokaal niveau is N-VA een voorstander van de gemeentelijke mantelzorgpremie. “Bij de opbouw van pensioenrechten dient de gelijkstelling voor maatschappelijk verantwoord verlof (zoals diverse types zorgverlof) behouden te blijven.”

PVDA

PVDA zegt in zijn partijprogramma te willen dat de overheid beter zorg draagt voor mantelzorgers, waarbij vooral meer erkenning en ondersteuning nodig is. “Mantelzorger zijn is ontzettend waardevol. Tegelijk dragen de vele zorgende schouders vandaag een wel heel zware last. We pleiten voor kwaliteitsvolle, toegankelijke en betaalbare zorg, zodat mantelzorgers kunnen steunen op professionelen. Het kan niet de bedoeling zijn dat mantelzorgers personeelstekorten opvangen of zorg overnemen omdat het te kostelijk is.”

  1. PVDA wil allereerst de administratieve chaos rond zorg aanpakken. “We willen dat de sociale rechten van mantelzorgers automatisch toegekend worden zonder een hele papiermolen te moeten doorlopen. Daarvoor is ook een betere registratie van mantelzorgers nodig en een administratieve vereenvoudiging. Liefst in één administratie, met één set regels en dus minder bureaucratie.”
  2. De overheid moet volgens PVDA op alle mogelijke manieren voorkomen dat mantelzorgers negatieve financiële gevolgen ervaren. “We draaien de besparingen op zorgverloven terug. Alle zorgverloven moeten ook blijven meetellen voor het pensioen en voldoende vergoed worden, minstens 82 procent van het loon. Er mogen geen anciënniteitsvoorwaarden worden opgelegd aan mensen die beroep willen doen op deze verloven.”

Vlaams Belang

Vlaams Belang oppert in zijn partijprogramma voor betere ondersteuning voor mantelzorgers en hun zorgvragers. “Onze ouderen, die jarenlang hebben bijgedragen aan de samenleving, mogen niet in de steek worden gelaten en hebben recht op de nodige ondersteuning. Mantelzorg en thuiszorg dienen dan ook maximaal ondersteund en verder geprofessionaliseerd te worden.”

  1. Vlaams Belang wil een verhoging en indexering van de zorgbudgetten voor zwaar zorgbehoevenden. Daarnaast eist het ook de opheffing van de leeftijdsgrens van 65 jaar voor de aanvraag tot ondersteuning in geval van een beperking. Het personenalarm voor senioren en mantelzorgers moet volgens de partij gratis worden.
  2. Vlaams Belang streeft voor de pensioenen naar een behoud van de gelijkgestelde periodes zoals moederschapsrust, ziekte en zorgverlof. Bij het standpunt rond de sociale beperking op werkloosheidsuitkeringen tot twee jaar, maakt de partij een uitzondering voor mantelzorgers.

Personen met een handicap stuiten nog vaak op de niet-inclusieve arbeidsmarkt.

Posted by on in Blog

Recente onderzoek van de KBS werpt een onthullend licht op de situatie van personen met een handicap op de arbeidsmarkt in België. De conclusies zijn duidelijk:

Werkgelegenheidspercentage personen met een handicap.
Het werkgelegenheidspercentage van personen met een handicap in België is 41%. Wat aangeeft dat er nog steeds aanzienlijke uitdagingen zijn voor inclusie op de arbeidsmarkt.

Ambitie om aan het werk te gaan.
Maar liefst 67% van de werkloze personen met een handicap zouden graag aan het werk gaan. Voor hen is werk niet alleen een bron van inkomsten, maar ook een kans voor persoonlijke groei en sociale verbondenheid.

Meerwaarde voor werkgevers.
Een even hoog percentage (67%), van de ondervraagden gelooft dat hun aanwerving een waardevolle toevoeging zou zijn voor hun werkgever.

Ondanks de positieve houding en flexibiliteit van personen met een handicap om aan de behoeften van werkgevers tegemoet te komen, laat het onderzoek zien dat de arbeidswereld vaak geen inclusieve omgeving biedt. Zowel tijdens sollicitatiegesprekken als in de dagelijkse werkzaamheden ervaren velen een gebrek aan aanpassingen voor hun handicap. Wat nog zorgwekkender is, is dat maar liefst 69% van de werkzoekenden met een handicap zich gediscrimineerd voelt. Ze hebben het over het gebrek aan ondersteuning, begeleiding en aangepaste voorzieningen die nodig zijn om gelijke kansen te bieden op de arbeidsmarkt.

Het volledige onderzoeksrapport kan je hier raadplegen.

Steunpunt Mantelzorg, staat volledig achter inclusiviteit voor personen met een handicap. We streven naar gelijke kansen en ondersteuning, zodat iedereen, ongeacht hun handicap, volwaardig kan deelnemen aan onze samenleving.

Mantelzorgstatuut in alle hogescholen en universiteiten en meer sensibilisering in secundair onderwijs.

Posted by on in Geen categorie

32.000 studenten en 49.500 leerlingen in het secundair vinden de combinatie mantelzorger zijn en studeren moeilijk.

Maar liefst 1 op 5 kinderen en jongeren groeit op met iemand in hun directe omgeving met een chronische ziekte, beperking of psychische kwetsbaarheid. Meestal gaat het om een ouder, een broer of zus, of (inwonende) grootouder waar de jongere (mee) voor zorgt. Het opnemen van die mantelzorgtaken in combinatie met studeren is dan niet vanzelfsprekend. De helft van de studerende mantelzorgers in het hoger onderwijs vindt het moeilijk tot zeer moeilijk om de combinatie tussen studie en zorg vol te houden. Het gaat maar liefst over 32.000 studenten van de in totaal bijna 64 000 studenten die mantelzorger zijn1.

Voor het secundair onderwijs gaat het om 49.500 jonge mantelzorgers van de 99.000 leerlingen die jonge mantelzorger zijn.

Mantelzorgstatuut in elke universiteit en hogeschool
Een mantelzorgstatuut in élke hoger onderwijsinstelling die op maat van de opleiding en student ondersteuning biedt, is dé oplossing om deze combinatie draaglijker te maken. Dat statuut bestaat al voor studenten in een handvol Hogescholen: LUCA School of Arts, Vives, Howest, UCLL en Thomas More. Maar lang niet bij allemaal.

Steunpunt Mantelzorg roept nu alle universiteiten en hogescholen op om zo’n mantelzorgstatuut in hun werking op te nemen.

Naomi De Bruyne van Steunpunt Mantelzorg: “In een klas van pakweg 25 studenten gaat het om 8 personen die gemiddeld 12u per week zorg verlenen. Hierdoor hebben ze het moeilijk om lessen of stages te volgen of zich voldoende te concentreren op hun studies, waardoor ze vertraging oplopen in hun studietraject of zelfs hun opleiding stopzetten. Jonge mantelzorgers willen bovendien ook gewoon jong zijn zoals andere leeftijdsgenoten. Deelnemen aan sociale activiteiten of hobby’s net zoals andere studenten.”

Vooral de vraag naar flexibiliteit in het lessenrooster of examenroosters, het spreiden van stages, gsm bij de hand mogen houden, de afstand van stageplek tot thuis enz… zijn behoeften die studerende mantelzorgers hebben. En die dus kunnen afgesproken worden in zo’n mantelzorgstatuut. Dezelfde behoeften komen trouwens ook voor bij de leerlingen van het secundair onderwijs.

Dascha Debruyne van Howest in gesprek met jonge mantelzorger Emma.

“Studenten beseffen vaak pas na een gesprek met een studiecoach dat ze mantelzorger zijn én dat er ook oplossingen bestaan. Ze worstelen vaak met hun tijd: deadlines die niet gehaald worden, lessen waar ze niet op aanwezig kunnen zijn. Binnen de STUVO-dienst van Howest zijn de studiecoaches die verbonden zijn aan specifieke opleidingen, het vaste aanspreekpunt voor studerende mantelzorgers. Die volgen de student ook op en zoeken in overleg met de opleiding naar oplossingen, informeren docenten of stagebegeleiders, zodat de mantelzorger niet telkens opnieuw zijn ‘verhaal’ moet doen”, zegt Dascha Debruyne van Howest, die al drie jaar werken met een statuut voor mantelzorgers.

Emma Schepens, 24, was een zorgeloze student in de master Toegepaste Economische Wetenschappen en werd pal in haar examens geconfronteerd met een noodsituatie. Haar moeder kreeg een hersenbloeding, wat resulteerde in een constante zorgbehoefte. Dit dwong Emma om haar leven helemaal om te gooien en tegelijkertijd haar studie voort te zetten.

Mantelzorger Emma kon geen beroep doen op een mantelzorgstatuut tijdens haar studies.

“Ik had geen mantelzorgstatuut. Daarom moest ik telkens mijn zorgsituatie herhalen aan docenten en ander onderwijspersoneel. Dat zorgde bij mij echt voor een demotivatie om hulp te vragen. Eén duidelijk contactpersoon binnen de opleiding en een eenvoudige procedure om een statuut aan te vragen zou al een sterke impact op mij en mijn situatie hebben gehad”, aldus Emma Schepens.

Het volledige gesprek met Emma en Dascha kan je onderstaand bekijken.

Hey, ik ben een mantelzorger?!

Ook zien we dat jonge mantelzorgers de weg naar bestaande ondersteuning niet vinden. Ze vinden hun mantelzorg zo vanzelfsprekend dat ze er geen hulp voor zoeken of denken dat ze dit zelf moeten regelen. Een mantelzorgstatuut is dus niet voldoende. De mantelzorgverenigingen roepen hogescholen en universiteiten op om in te zetten op sensibilisering over jonge mantelzorg in het onderwijs in combinatie met ondersteunende maatregelen via een mantelzorgstatuut.

Ook in het secundair onderwijs verdienen (vaak minderjarige) mantelzorgende leerlingen extra ondersteuning. En dat kan door het traject ‘mantelzorgvriendelijke school’ te volgen.

“Gedurende een volledig schooljaar kunnen klassen onder leiding van een gratis schoolcoach werken rond mantelzorg. Dat vertrekt van sensibilisering en het maken van een foto van mantelzorg in de school, tot samen met de leerlingen acties uit te werken om jonge mantelzorg onder de aandacht te brengen: bv. Door filmpjes te maken, een lespakket rond mantelzorg te maken, het spelen van een mantelzorgspel, samen te zoeken naar acties die jonge mantelzorgers op school kunnen helpen of zelf een spreekbeurt in elkaar te knutselen”, ​ vertelt Evelyn Geerdens van mantelzorgvereniging Samana.
“Wij merkten de laatste jaren dat er op onze school meer en meer leerlingen te laat kwamen omdat ze nog voor een broer of zus moesten zorgen. Of niet kwamen opdagen omdat mama of papa in het ziekenhuis ligt. Daarom besloten we om hier toch extra op in te zetten. Heel veel leerkrachten beseffen nu dankzij dit traject dat er wel wat leerlingen zijn die thuis meer moeten doen dan wat je verwacht van kinderen op die leeftijd. Leerlingen daarentegen vonden het vaak vanzelfsprekend wat ze allemaal deden en beseffen nu meer dat ze hulp mogen vragen”, zeggen leerkracht Lien Robberechts en Elisabeth Vandersteen van het MAI Opwijk.

Nieuwe inspiratiegids

Tips en handvaten over hoe omgaan met mantelzorg vinden alle onderwijsprofessionals vanaf deze week via www.jongemantelzorgers.be. Daar bovenop maakte Steunpunt Mantelzorg samen met experten uit het hoger onderwijs en ZoJong!, een vereniging voor jonge mantelzorgers, een ‘inspiratiegids’ over jonge mantelzorgers in het hoger onderwijs. Die is te downloaden via www.mantelzorgers.be/inspiratiegids.

Informatie en tips en tricks voor het secundair onderwijs is hier te vinden.

Mantelzorg is en blijft een hoeksteen binnen onze maatschappij. Mantelzorgers – ook jonge mantelzorgers – verdienen dus herkenning en erkenning en waar het kan ook ondersteuning. Precies de kern van de campagne #dahadikeffenodig die het Vlaams Expertisepunt Mantelzorg en de erkende mantelzorgverenigingen eerder dit jaar opstartten.

En daar blijft het niet bij. Voor de allereerste keer organiseren alle mantelzorgverenigingen onder de koepel #dahadikeffenodig ‘de week van de jonge mantelzorger’. Die loopt van 21 oktober tot en met 25 oktober. Daarover later meer.

Kom op adem – 2024 (VOLZET)

Posted by on in Geen categorie

Mantelzorgers, kom op adem aan de kust!

Inschrijven (VOLZET)

Het is weer bijna zover: de dag van de Mantelzorg! Naar aanleiding van deze speciale dag, organiseren we jaarlijks het event #komopadem2024.

Blokker vrijdag 14 juni 2024 met dikke letters in je agenda, want dan staat ons jaarlijks hoogtepunt voor de deur: ‘Kom op adem’! 

In samenwerking met het KEI (Koningin Elisabeth Instituut) presenteren we ‘Kom op Adem’ – een evenement, helemaal gratis en speciaal voor mantelzorgers en zorgvragers, jong en iets ouder. Laat je verwennen door boeiende sprekers, duik in ontspannende activiteiten en geniet van lekkernijen. Het is tijd om even voor jezelf te zorgen en te genieten van welverdiende waardering.

Waar?

Alle mantelzorgers en hun zorgvrager(s) zijn welkom op het event ‘Kom op Adem’.
Deze keer verplaatsen we ons naar de Belgische kust! Het event gaat door in het KEI: Dewittelaan 1, 8670 Koksijde – Oostduinkerke.

Programma:

Ontvangst: 10 – 11u

Plenaire sessie: 11u tot 12u30

  • Spreker: Hilde Vandebroek
    • Laat je inspireren door een persoonlijk verhaal over mantelzorg, zelfontdekking en het belang van ‘me-time’. Hilde deelt haar eigen ervaringen, bespreekt levend verlies en laat je kennismaken met haar boek, waarin ze de kracht van zelfzorg belicht.
  • Spreker: Jordy Spyt
    • Hij is mantelzorger, buurtcoach en begenadigd schrijver. Tijdens zijn voorstelling deelt hij zijn ervaringen, uitdagingen en inzichten als mantelzorger en buurtcoach. Als afsluiter van de ochtend zal hij je betoveren door de schoonheid van zijn ontspannende gedichten.

Lunch: 12u30 tot 13u30

Workshops:

  • Yoga en zelfmassage op het strand (Wendy Heymans)
    Wendy is yogini en masseuse. Door de verschillende opleidingen die ze gevolgd heeft bouwde ze heel wat kennis op om mensen op maat te begeleiden. Ze wordt helemaal blij als ze mensen mag laten genieten van yoga en massage. Je komt helemaal tot rust. En geen ingewikkelde houdingen, wel dingen die je makkelijk kan doen in je dagelijks leven. De sessie wordt afgerond met enkele technieken in massage waarmee je jezelf dagelijks kan verwennen.


  • Relaxatie workshop

    Tijdens de relaxatie krijgt u een moment om fysiek maar ook geestelijk te ontspannen.
    Een passieve vorm van ontspanning zonder enige voorkennis en toepasbaar in uw dagelijks leven.
    Durf op adem te komen en uzelf de rust te geven die u verdient.

  • Demo paardenvisser (keuze: lange of korte demo)

    Een demonstratie waarbij traditionele vissers te paard, bekend als “paardenvissers”, laten zien hoe ze garnalen vangen op het strand. Deze traditie bestaat al eeuwenlang in Oostduinkerke en is erkend als UNESCO immaterieel cultureel erfgoed. Naast het vangen van garnalen, wordt tijdens de demo uitleg gegeven over de geschiedenis, technieken en het belang van de paardenvisserij voor de lokale gemeenschap. 

Bereikbaarheid:

Openbaar vervoer:

Station Oostende:
Tram richting De Panne – halte Groenendijk Oostduinkerke of buslijn 60

Station De Panne:
Tram richting Oostende – halte Groenendijk Oostduinkerke

Station Veurne:
Buslijn 60

Met de wagen:

Volg de E40 richting De Panne-Frankrijk. Neem de afrit Nieuwpoort (afrit 3). Volg de Kinderlaan tot aan de Albert I laan in Nieuwpoort bad (laatste lichten). Daar slaat u schuin linksaf en u rijdt de Dewittelaan in. Ons gebouw bevindt zich op het einde van de straat.

Schematisch liggingplan Het Kei

Bekijk het plan

Schrijf je in!

Inschrijven voor het event is verplicht. Schrijf je in via: 
– De knop hieronder
– Mail: info@steunpuntmantelzorg.be
– Telefonisch: 078 77 77 97

Inschrijven (VOLZET)

Help je het event mee te verspreiden?

Communicatieteksten en afbeeldingen voor sociale media, nieuwsbrief of mail kan je hieronder downloaden:

Interview met Eva Van der Linden, auteur van het kinderboek: ‘Waarom Greet zoveel vergeet’.

Posted by on in Blog, Interview

Voorstelling kinderboek: 'Waarom Greet zoveel vergeet'

We gingen in gesprek met Eva Van der Linden, auteur van ‘Waarom Greet zoveel vergeet’.
In haar boek benadrukt ze het belang van het bespreekbaar maken van dementie bij kinderen. Het boek neemt lezers mee op een ontdekkingsreis met Toon, een basisschoolleerling, en Greet, zijn 65-jarige buurvrouw. Op een laagdrempelige manier leren kinderen via het samenlezen wat dementie inhoudt. 

Kan je jezelf voorstellen? 

Samen met mijn man en twee tieners woon ik al 10 jaar in Mortsel. Ik werk ondertussen 17 jaar in een woonzorgcentrum, waar ik me bezighoud met administratieve taken, het onthaal en diverse andere verantwoordelijkheden. Een van mijn grote passies is het schrijven van boeken. ‘Waarom Greet zoveel vergeet’ is mijn achtste boek en het eerste over dementie. Eerder heb ik al geschreven over autisme, het Gilles de la Tourette-syndroom, en zelfs twee kookboeken. 

Wat inspireerde je om een kinderboek te schrijven over dementie? 

 Het idee om dit boek te schrijven ontstond tijdens de coronaperiode, toen ik nauw contact had met families van bewoners in het woonzorgcentrum. Geïnspireerd door hun verhalen en in lijn met mijn eerdere kinderboeken, besloot ik dit nieuwe werk te schrijven. Mijn doel is om kinderen op een toegankelijke manier te informeren en bij te dragen aan begrip, bewustwording en openheid over dementie voor jonge lezers. 

Kan je mij wat meer vertellen over het verhaal en de hoofdpersonages in “Waarom Greet zoveel vergeet”? 

Het boek is geschreven voor kinderen in het basisonderwijs en is een ‘samen leesboek’. Dit betekent dat kinderen het boek samen met de ouders, grootouders, of met de leerkracht kunnen lezen. Elk hoofdstuk bevat enkele vragen om het gesprek op een laagdrempelige manier te stimuleren. 

De hoofdpersonages zijn Toon, leerling basisonderwijs, en Greet, zijn 65-jarige buurvrouw. Gedurende het verhaal merkt Toon op dat er iets niet klopt. Greet begint dingen te vergeten, zoals het bedienen van haar koffiemachine. Toon besluit hierover vragen te stellen aan Greet haar dochter Lene, die ook zijn juf is. Door deze uitleg ontdekt de lezer stap voor stap wat dementie inhoudt. Het boek bevat ook citaten van kinderen die in contact komen met iemand met dementie, aangevuld met informatie van experts.  

Hoe heb je geprobeerd om dementie op een begrijpelijke en laagdrempelige manier aan kinderen uit te leggen in je boek? 

Ik heb gebruik gemaakt van mijn verbeeldingskracht. Zo heb ik bijvoorbeeld de overdracht van boodschappen in de hersenen voorgesteld als vrachtwagens die over snelwegen rijden. Als de snelwegen beschadigd raken, kunnen de vrachtwagens de boodschappen niet meer overbrengen van het ene naar het andere deel van de hersenen. Deze uitleg is op kindermaat en zeer visueel uitgelegd. 

Wat is de belangrijkste boodschap of leermoment dat je hoopt dat kinderen uit je boek halen als het gaat om de omgang met personen met dementie? 

In mijn boek benadruk ik dat personen met dementie veel vergeten, maar dat hun gevoel blijft hangen. Bijvoorbeeld, een compliment kan snel vergeten worden, maar het goede gevoel blijft vaak langer. Een belangrijke tip voor kinderen is zich bewust te zijn van dit aspect. 

Het boek bevat leuke voorbeelden om met iemand met dementie om te gaan, zoals betekenisvolle activiteiten. Ik leg de nadruk op het belang van focussen op wat de persoon nog kan. Werken met geuren, muziek of foto’s van vroeger kan gelukkige en herkenbare momenten creëren. 

De focus ligt op positiviteit, zonder de realiteit uit het oog te verliezen. 

Welk advies heb je voor ouders die dit onderwerp willen bespreken met hun kinderen?  

Voor ouders die het onderwerp dementie met hun kinderen willen bespreken, is het belangrijk om het niet uit de weg te gaan. Het is nuttig om kinderen op de juiste manier te informeren, uiteraard aangepast aan hun leeftijd en begripsniveau. Als je kinderen niet correct informeert, zullen ze zelf een verhaal vormen, wat niet altijd de juiste interpretatie is. 

Zijn er in de toekomst nog plannen om boeken te schrijven? 

Hoewel de plannen nog niet concreet zijn, is de kans zeer groot dat er in de toekomst nog meer boeken zullen volgen. Mijn interesse in het thema dementie blijft hoog, dus het volgende boek zou zich waarschijnlijk meer richten op volwassenen.  

Waar kunnen ze de boeken kopen? 

Je kan het boek in de boekhandel vinden of je kan het ook online bestellen. 

Een schrijfmoment voor jezelf – Emke Dierickx 

Posted by on in Blog

Wie zorgt voor anderen, heeft soms de neiging om zichzelf wat te vergeten. Je eigen noden en verlangens lijken minder belangrijk, minder dringend dan die van de mensen rond je. Wanneer mensen op jou rekenen, voelt het al snel egoïstisch om aan jezelf te denken. En toch is het zo belangrijk om dat wel te doen. Denk maar aan het zuurstofmasker in het vliegtuig met de duidelijke veiligheidsinstructie om eerst jezelf te helpen en je dan pas te bekommeren over anderen.

Uiteraard zijn er mensen die zo’n instructie niet nodig hebben en zichzelf als vanzelfsprekend op de eerste plaats zetten. Gelukkig zijn die in de minderheid, ik ontmoet vooral mensen die verloren lopen of wankelen vanuit hun verlangen er te zijn voor anderen. En wie wankelt of valt heeft helaas niet de energie om voor anderen te zorgen. Het is een les die ik zelf met veel moeite heb geleerd. Als alleenstaande mama heb ik mijn energie lang voorbehouden voor mijn kinderen. Elk moment van mijn vrije tijd werd door hen ingevuld. Tot die energie op was en ik niet meer de mama kon zijn die ik wilde zijn. Mijn lichaam zei me dat het genoeg was. Gelukkig vond ik een manier om voor mezelf én mijn kinderen te zorgen. Ik kocht een mooi dagboek en ging dagelijks schrijven.

Ik had al eerder geschreven, sinds mijn pubertijd verzon ik vooral verhalen om de werkelijkheid te ontvluchten. Een dagboek is er echter niet om te vluchten maar om echt te benoemen wat er speelt. Zo word je je bewust van wat je voelt en kan je ook beslissingen nemen die bij jou passen. Door dat te doen, slaag ik er veel beter in om mijn grenzen te benoemen en op tijd voor mezelf op te komen. In mijn dagboek leg ik herinneringen vast voor later en maak ik plannen voor mezelf en mijn gezin. Ik schrijf enkel voor mezelf en denk niet te veel aan taalregels of beleefdheidsnormen. In mijn schrijfboekje mag alles gezegd worden en dat is bevrijdend. Mijn dagelijks schrijfmoment is nu mijn rustpunt aan het einde of in het midden van een drukke dag. Nu voel ik me sterker en heb ik (meestal) de energie om er echt te zijn voor wie me nodig heeft.

Als mantelzorger word je hoe dan ook geconfronteerd met heftige emoties. Je kan je machteloos voelen, verdrietig, onzeker of kwaad. Je gaat door een proces van afscheid nemen en aanvaarden. Bovendien ben je ook getuige van diezelfde emoties bij de persoon waar je voor wilt zorgen. Schrijven kan helpen om hierbij stil te staan en emoties te benoemen. Zo wordt het ook makkelijker om die gevoelens te delen met anderen en sta je er minder alleen voor. In het boek Opening up and writing it down onderzoeken James Pennebaker en Joshua Smith de effecten van schrijven bij traumatische gebeurtenissen en heftige emoties. En wat blijkt? Wie regelmatig 15 minuten schrijft, staat sterker in zijn schoenen en ondervindt minder mentale problemen. Ook psychosomatische klachten worden milder. Het opkroppen van negatieve gevoelens kan immers tot spanning leiden en heeft een negatief effect op het immuunsysteem. Wie schrijft, ondervindt dus minder stress of andere mentale problemen. Je geeft meer ruimte aan wat je voelt en verliest minder energie aan het wegduwen van storende gedachten waardoor je meer mentale ruimte krijgt voor andere dingen.

Een balans vinden tussen jezelf en je dierbaren is niet altijd makkelijk. Sinds ik de kracht van schrijven ontdekte, ging ik die ook delen in workshops en trainingen. Zo ontmoette ik heel wat mensen die op zoek zijn naar een nieuw evenwicht. Net als ik vinden ze in schrijven een bondgenoot. Ik sprak met David, een mantelzorger die schroom had om een zin te beginnen met IK. Luisteren naar zijn eigen behoeften vond hij maar egoïstisch. Schrijven hielp David om dat toch te doen. Eva begon samen met haar man te schrijven toen hij de diagnose van dementie kreeg. Intussen schrijft zij alleen verder omdat het hem niet meer lukt en koestert ze de schrijfmomenten die ze wel nog konden delen. Naïma nam kort na de dood van haar man deel aan een workshop rond rouw en verlies. Na een periode van mantelzorg, zijn overlijden en begrafenis was die dag voor Naïma het eerste moment dat ze kon stilstaan bij wat ze voelde. ’s Avonds schreef ze hem een afscheidsbrief.

Wil jij ook een schrijfmoment voor jezelf? Maak er dan een gewoonte van om regelmatig een kwartiertje te schrijven. Kies een vast moment die in jouw dagelijkse routine past. Is het voor jou niet haalbaar om dagelijks te schrijven, kies dan vaste schrijfdagen. Trek je terug met een schrijfboekje en schrijf wat er op dat moment leeft. Denk niet aan taalregels, streef niet naar een perfect gedicht, volg gewoon je hand en schrijf.

Meer weten? www.emke.be of schrijven@emke.be 

Een nieuw jaar, een nieuw gezicht!

Posted by on in Blog, Nieuws

Begin dit jaar mochten we bij Steunpunt Mantelzorg een nieuwe collega verwelkomen. Laura Massoels sluit aan bij het team als vormingsmedewerker voor de regio Limburg, Kempen en Vlaams-Brabant. Zo zal ze mantelzorgers niet enkel informeren over de praktische kant van hun zorgavontuur, maar hen ook bijstaan met tips en advies. Tijd voor een korte kennismaking!

Vertel ons eens, wie is Laura?

Ik ben 31 jaar en ik woon in Hasselt samen met mijn partner en twee geadopteerde hondjes. Een van hen zie je ook verschijnen op de foto, omdat dit naar mijn mening een van de weinige foto’s is waarop je de echte Laura kan zien. Enthousiast, zacht, open-minded en enorm zorgend van karakter. De voorbije jaren heb ik er een heuse zoektocht naar mezelf opzitten – zowel op privé- als op werkvlak – en ik heb het gevoel dat ik meer dan ooit sterk in mijn schoenen sta. Ik kan genieten van de kleine gelukskes, maar voel ook goed aan welke dingen niet (meer) voor mij zijn bestemd. Ik ben een enorme fan van levenslang leren en geloof in de kracht van taal en communicatie. Daarnaast heb ik een soort van 6e zintuig als het aankomt op het aanvoelen van de noden en emoties van anderen.

Wat is jouw drijfveer om voor een mantelzorgvereniging te werken?

Tot enkele maanden geleden had ik nog nooit van het begrip ‘mantelzorg’ gehoord. Toch blijk ik al heel mijn leven een mantelzorger te zijn. In 2020 kwam ik als 27-jarige in een zware burn-out terecht, die al snel aan mijn drukke carrière als journalist werd toegewezen. Maar ik was vooral ook emotioneel uitgeput, door jarenlang de zorgen en lasten van anderen op mijn schouders te dragen. Ik heb me zelfstandig door die moeilijke periode heen geworsteld, terwijl ik nu besef dat er ook voor mij een opvangnet beschikbaar was. Daar wil ik aan meewerken, dat opvangnet beschikbaar én kenbaar maken voor mensen die het nodig hebben.

Wat is jouw link met mantelzorg?

Mijn moeder is mijn hele leven mantelzorger geweest voor haar ouders en broer, en ik ben daar als oudste dochter wat in meegenomen. Eten maken, even oppassen, mee een uitstap maken,… Daarnaast speelde alcoholverslaving een grote rol binnen ons gezin, waarbij ik als tiener de taken en zorg overnam van mijn vader. Voor mij leek dat normaal, omdat het om familie ging, maar ik heb nooit stilgestaan bij de impact ervan op mijn leven. Ik ben een zorgzaam persoon, maar die zorg moet evenzeer naar mezelf worden gericht.

Heb je een tip voor andere mantelzorgers om beter voor zichzelf te zorgen?

Vraag om hulp! Vaak denken we dat we er helemaal alleen voor staan, of dat alle verantwoordelijkheid op onze schouders ligt. Na verloop van tijd wordt dat echter zwaar, én eenzaam. Dat is jammer, want zorgen voor iemand heeft ook veel positieve kanten, maar die zijn dan vaak niet meer zichtbaar. Het is belangrijk om die balans te bewaren. Om hulp vragen, betekent niet dat je niet sterk genoeg bent om het alleen te doen. Het betekent gewoon dat je mens bent.

Nazorg van een kampioen: Gella Vandecaveye over zorg, levenslessen en toewijding.

Posted by on in Blog, Interview

Van Olympische glorie naar de zorg voor haar mama.​

Hoe lang speelde het idee al in je hoofd om je moeder bij jou in huis te laten wonen?

Gella: “Tussen juni 2009 en juni 2010 maakte ik een reis van een jaar. Het afscheid viel mijn moeder zwaar, vooral omdat ze dat jaar ook 70 werd en ik er niet bij kon zijn. Tijdens de feestdagen keerde ik even terug maar het afscheid bleef voor haar hartverscheurend. Wat begrijpelijk is gezien onze goede band. Na mijn reis beloofde ik mijn moeder goed voor haar te zorgen. In 2014 kocht ik een huis met het idee dat mijn moeder hier op een dag zou komen wonen. Ik besef dat niet elke mantelzorger deze kans krijgt. Mijn situatie is dan ook niet alledaags.”

Wat was het moment waarop je definitief besloot om je moeder bij jou in huis te laten wonen?

Gella: “Mijn moeder woonde lange tijd in Spiere-Helkijn (West-Vlaanderen). Toen familieleden wegvielen, stond ze er alleen voor. Ik stelde haar voor dat ze bij mij zou intrekken. Het idee van alleen thuis te wonen bracht zowel bij haar als bij mij veel bezorgdheid met zich mee. Wat als er iets zou gebeuren? Ze had weinig buren en woonde bijna letterlijk tussen de koeien en velden.“

Maakte je je geen zorgen over hoe alles zou verlopen toen je moeder bij jou kwam wonen?

Gella: “Eerlijk gezegd, zag ik alles rooskleurig. Maar toen mijn moeder effectief bij me introk, werd de realiteit snel duidelijk. Mijn baan vergt veel planning, maar werken van thuis uit geeft me de flexibiliteit om haar af en toe gezelschap te houden overdag, en ’s avonds door te werken. We hebben geen strikte regels, alles is organisch gegroeid, inclusief de verdeling van taken. Natuurlijk botsen we weleens, maar dat blijft nooit lang hangen. Gelukkig hebben we een sterke band die ons helpt om goed samen te leven, ondanks onze verschillen. Mensen zijn soms verrast hoe zorgzaam ik ben, gezien mijn verleden als judoka.”

Zijn er zaken die je moest opofferen?

Gella: “We geven allebei wel dingen op. Mijn mama heeft haar vertrouwde omgeving achtergelaten om bij mij te komen wonen. Maar in ruil daarvoor krijgt ze gezelligheid, bescherming en een gevoel van veiligheid. Aan mijn kant betekent het wel eens het opgeven van een moment van alleen zijn, maar wat ik ervoor terugkrijg is onschatbaar. De wetenschap dat mijn moeder er niet altijd zal zijn, doet me beseffen dat ik enorm veel aan haar heb. Onze relatie is gebaseerd op geven en nemen, waarbij we beiden dingen opofferen maar in ruil daarvoor ongelofelijk veel waardevols terugkrijgen.”

Hoe behoud je een gezonde balans tussen je zorgtaken, werk, en persoonlijke tijd?

Gella: “Het kan soms behoorlijk druk zijn: het zorgen voor mijn moeder, tijd doorbrengen met mijn partner, werk, huishouden, mijn hobby’s… Wanneer het allemaal te veel wordt, zoek ik rust bij mijn partner. Daar kan ik echt alles loslaten. Als ik merk dat het te veel begint te worden, plan ik bewust me-time in. Ik blok dan een dag in mijn agenda als ‘mijn dag’. Maar natuurlijk vul ik die vaak toch weer met van alles, dat is gewoon wie ik ben.” (lacht)

Wat zijn de mooie momenten die jullie al samen hebben meegemaakt?

Gella: “We hebben onlangs een ontmoeting georganiseerd tussen mijn moeder en haar twee broers, die respectievelijk 85 en 87 jaar oud zijn. Het voelde als een soort seniorenclub, maar het was een fantastische avond waar iedereen genoot. Het was een prachtig moment omdat ze elkaar niet zo vaak meer zien en omdat ik weet hoeveel het voor mijn moeder betekent. En voor mij was het geweldig om zoiets voor hen te regelen. Maar ik koester ook de momenten waarop we gewoon samen zijn, één op één. De momenten waarop we kunnen filosoferen bij een glas wijn, even stilstaan bij het leven. In de hectiek van de werkweek gebeurt alles vaak zo snel. Soms neem ik zelfs een (halve) dag vrij om met mijn moeder te gaan winkelen, naar de bioscoop te gaan…”.

Je antwoorden laten doorschemeren dat je mantelzorg ziet als een integraal deel van het leven, klopt dat?

Gella: “Mijn moeder stond altijd voor me klaar, en nu is het mijn beurt om voor haar te zorgen. Voor mij voelt dat als een natuurlijke gang van zaken. Maar ik begrijp dat dit niet voor iedereen vanzelfsprekend is. Mijn situatie met mijn moeder is best complex, maar ik ben er zeker van dat er veel mantelzorgers zwaardere uitdagingen hebben.”

En hoe gaat je partner om met de zorgsituatie?

Gella: “Ik woon niet samen met mijn partner maar ze gaat er heel goed mee om. Mijn partner neemt ook de zorg op voor haar moeder, maar ze wonen wel niet bij elkaar. Als we samen zouden wonen zou ze zich wellicht schuldig voelen omdat ze dan wel elke dag tijd bij haar schoonmoeder zou doorbrengen en niet bij haar eigen moeder. We organiseren wel af en toe activiteiten met onze beide mama’s samen, wat super leuk is!

Hoe kijk je naar de toekomst en de zorg voor je moeder?

Gella: “Als het ooit nodig is, zou ik het geen probleem vinden om mijn moeder te helpen met intieme zorg, zoals kleren aandoen, wassen, toilet… Gelukkig zijn er ook veel hulpmiddelen en diensten die het mogelijk maken voor mensen om zo lang mogelijk comfortabel thuis te blijven. We hebben al afgesproken om professionele hulp zoals gezinszorg en verpleegkundigen in te schakelen als het nodig is. We bespreken alles samen. Er is een open communicatie, zonder geheimen of taboes.”

Je bent een zorgzaam persoon, heb je dat meegekregen vanuit je opvoeding?

Gella: “Het zorgzame heb ik van ‘Nonkel Eddy’, mijn judotrainer. Ik belandde onder zijn vleugels toen ik 15 was. Hij was als een vader voor me. Hij heeft me opgevoed met de kernwaarden respect, dankbaarheid en vertrouwen. Termen die hij vaak herhaalde en die nog steeds in mijn hoofd zitten. We deelden veel mooie momenten maar ook ellende: olympische medailles, persoonlijke successen, het verlies van zijn schoonmoeder, zijn vrouw die aan kanker stierf, mijn nekbreuk…

Na mijn judocarrière in 2004, besloten mijn coach en ik samen te blijven werken. We hebben een carrière na de topsport opgebouwd, voor mij mijn werk, voor hem zijn hobby. Al 35 jaar werken we samen, en nu, op 76-jarige leeftijd, probeer ik ook goed voor hem te zorgen, samen met de hulp van zijn vrouw.”

Zijn dit ook waarden die je belangrijk vindt in het bedrijfsleven?

Gella: “Zeker! Zorg en ethiek zijn waarden die ik ook in mijn professionele carrière hoog in het vaandel draag. Dat zie je ook terug in mijn samenwerking met bedrijven zoals Novulo, een warm bedrijf gespecialiseerd in het bouwen van op maat gemaakte mobiele zorgunits, met aandacht voor de zorgbehoevende en het klimaat.”

Hoe voelt het om terug te kijken naar je uitzonderlijke sportcarrière, waarin je Belgische sportgeschiedenis schreef?

Gella: “Het was een ongelofelijke reis met veel ups en enkele downs. In 1998 brak ik mijn nek, precies tussen twee olympische medailles en twee wereldtitels in. Vijf maanden later werd ik Europees kampioen. Ik domineerde de wereldranglijst twaalf jaar lang. Het blijft een pijnpunt dat ik nooit olympisch goud heb kunnen winnen, ondanks twee olympische medailles. Maar aan de andere kant hebben er nog maar twee Belgische vrouwen – Nafi Thiam en ik -, twee olympische medailles behaald. Dat is ook niet slecht hé.”

Velen herinneren zich Gella Vandecaveye als voormalige judoka met een indrukwekkende erelijst van gouden medailles op Europese en Wereldkampioenschappen, en medailles op de Olympische Spelen. Maar wat houdt ze tegenwoordig bezig?

Gella richt zich professioneel op haar bedrijf ‘PR & Sportconsulting‘. Ze verzorgt de PR en promotie van enkele bedrijven, producten en diensten. Ze is actief in het organiseren van evenementen, teambuilding en het geven van inspirerende keynotes over haar judo-carrière en haar leven na de sport. Als zelfstandig ondernemer werkt ze grotendeels van thuis uit, wat haar ook de mogelijkheid biedt om voor haar moeder te zorgen. Sinds 22 december 2017 woont haar moeder bij haar in.

Dromen over 2024

Posted by on in Blog

Onze voorzitter aan het woord.

Het nieuwe jaar komt eraan, ik durf dus even dromen over de toekomst. 
Ik droom ervan dat we in de toekomst veel meer kunnen doen voor de mensen die voor anderen zorgen.
Ik denk aan betere hulp en dat iedereen echt snapt hoe belangrijk mantelzorgers zijn.
Dat er genoeg goede en betaalbare professionele zorg is, zodat jullie niet alles alleen hoeven te doen.
En dat je mantelzorg makkelijker kunt combineren met school of werk.

Steunpunt Mantelzorg is er voor jullie, maar dat weten jullie.
Ik droom ervan dat al die formulieren en administratie vervangen worden door meer tijd om echt samen te zijn,
of gewoon om wat tijd voor jezelf te nemen. Ook zou het super zijn als mensen die mantelzorg doen financieel een extra krijgen als ze dat nodig hebben. Ik droom dat iedereen gaat inzien hoe belangrijk het is om voor elkaar te zorgen.
Zonder zorg geen vooruitgang, toch? Dat moeten we echt meer gaan waarderen. En ik weet zeker dat Steunpunt Mantelzorg zal blijven groeien en een nog sterkere organisatie wordt, die nog meer mantelzorgers helpt en met elkaar verbindt. We hebben vele plannen voor volgend jaar, we zullen niet stilzitten. Hou dus onze nieuwsbrief in de gaten.

Natuurlijk zijn we er ook in 2024 elke dag voor jullie. Bel of mail ons als je vragen hebt, doe mee met onze activiteiten, of vraag onze gratis publicaties aan over zelfzorg, zorgplanning, en meer. Wij staan altijd voor jullie klaar.
De allerbeste wensen voor het nieuwe jaar.

Laten we samen zorgen voor een toekomst waarin we krachtig en zorgzaam zijn.

Karin Van Mossevelde, voorzitter Steunpunt Mantelzorg

Ode aan mantelzorgers

Posted by on in Gedicht

Mantelzorger,

Hoe jij zo intensief voor een ander zorgt, woorden schieten tekort.
Hoe je de mantel der liefde om hun schouders hangt en je er zo naar verlangt voor je geliefde te zorgen, zegt veel over jezelf.

Steeds klaar te staan, dag en nacht als het moet,
En hoe je het doet!
Met zorg en veel liefde, door geduldig te zijn, bij alle verdriet en alle pijn.
De persoon die je onder je vleugels neemt, weet soms niet wat het van je vergt, maar je doet het toch maar.
Ik bewonder jullie, echt waar!

Dank aan alle mantelzorgers op de hele planeet voor de mensen die het nodig hebben.
Die gelukkig zijn met jou in hun buurt.
Die iedere keer als jullie langskomen langs hun gordijntje gluren.
Een glimlach tovert op hun gezicht en dankbaarheid uitstralen.
Dank aan jullie die er zijn voor de mensen die niet meer zonder jullie zouden kunnen zijn.

Venneman Karine